aus wärs e garantie.

von billymilja

du chasch aues plane, der aues usmale, bis is letschte chline detail vorsteue, was wird si und wie und mit wem und wer de wirsch si, wennde de dert bisch acho, wo de aues das mau dis läbe wird si. du chasch am himu danke, für aues wo da isch, und au die sterne wo sech iireihe i dis schicksau, nimm se aus es gschenk, aber gloub ja nid, dass sie sech richte nach irgendöppisem vo dem wo du dir für di wünschisch. du chasch hoffe und iifädle, dis beste gä und renne und für immer versueche am richtige ort zur richtige zit blibe z stah, aber nüt vo au dem wird öppis am grosse ganze ändere, nüt vo au dem wird zuekunft zu dem mache, wo du i dim hinterchopf mittreisch, wienes verspreche, anes unbekannts grosses nüt. 

du hesch es biud vo au dem, wo dis läbe mau sött si, wie sechs de muess afüehle, wenns de irgendwenn mau richtig isch, augemein was überhoupt de jemaus einisch richtig wird si, du hächlisch dere vorstellig hingernache, aus wärs e lebendi ziulinie, aus müesst me eifach nur gad dürehaute bis denn, wemes de gschafft het, aus würd hingerdran z podest warte mitem guudige pokau, aus wärs e garantie, e garantie gege t angst, e garantie füre muet, wienes verspreche a di säuber, dass wenns hert uf hert chunnt, de wenigstens öppis hesch, wo di hebt.

u ner chunnt z läbe, z grosse ganze, und es schisst mau uf aues wo du dir so wünschisch, und ou uf aues, woder erhoffsch, es chunnt mit der tür is huus und zieht t schueh nid ab im igang, es bedient sech am chüeuschrank und blibt z lang ufem sofa hocke, es redet über aues das, wode eigentlech nid wetsch ghöre und lachet immer e tick z lut, für dases no so haubwegs agnehm wär. u du hocksch dert und versuechsch irgendwie klarzsteue, dass das jez nid si ernst cha si, dass das doch aues überhoupt nid so isch, wiede denkt hesch, dases de wird, aber t argument si nid mega überzügend und z lebe hockt dert und luegt di ah, zieht t ougebraue ufe und würkt liecht verwirrt, zuckt mit de schultere und seit ner eifach „okaaay“, isst z letschte stück chueche vom täuer, grüblet öppis zwüsche de zähn füre, putzt der finger haub a de hose, haub am sofa ab, bevors ner ufsteit und witergeit, es seit nid tschüss und laht türe speranguwit offe und du blibsch zrügg, dert im wohnzimmer, mitemne fiese dürzug und füeusch di betroge wie nie. 

z lebe verspricht der nüt, nie. z lebe macht eifach sis ding. aber du hebsch di dran, aus wärs e garantie. 

01/11/2025 // 17:04

© Sibyl Kurz